Weeswaakzaam

Waarom zien we in Londen, Parijs en Barcelona geen demonstraties tegen islamitische dictaturen? Of tegen de dictatuur in Birma? Waarom zijn er geen demonstraties tegen de slavernij van miljoenen vrouwen die leven zonder enige wettige bescherming?

Waarom zijn er geen protesten tegen het gebruik van kinderen als menselijke bommen? Waarom maakt ‘links’ zich in Europa zo druk over de twee stabielste democratieën ter wereld, de Verenigde Staten en Israël, en niet over de vreselijkste dictaturen op deze planeet?

Deze confronterende vragen komen niet uit de mond van een Jood of christenzionist. Nee, aan het woord is Pilar Rahola (foto). Zij is een Spaanse journaliste van linkse en progressieve signatuur. Toch keert ze zich niet, zoals het merendeel van haar progressieve collega-journalisten, tegen Israël. Waarom? ‘Omdat ik als niet-Jood de historische verantwoordelijkheid heb om tegen Jodenhaat te vechten. Vechten tegen antisemitisme is niet de verantwoordelijkheid van Joden, het is de verantwoordelijkheid van niet-Joden. Als journalist is het mijn plicht om te zoeken naar waarheid, voorbij vooroordelen, leugens en manipulaties.’

Selectieve verontwaardiging

De journaliste hekelt de hypocrisie van westerse journalisten,

Lees meer: habakuk.nu
Vrede zij u,
Henk