Weeswaakzaam

Meegaan, tegengaan of weggaan. Dat zijn ruwweg de drie posities als het gaat om de relatie kerk en samenleving, christen en maatschappij.

Dat tref je in de Bijbel aan, maar ook in de kerkgeschiedenis. Meegaan: Koning David, ‘de staat’, danste voor de ark. Kek en staat vielen samen. Gelovigen deden mee met alles in de samenleving. Augustinus (zie afbeelding) zag de overheid zelfs als de beschermer van de kerk. Het zwaard van de overheid moest de kerk en de christelijke samenleving beschermen tegen de vandalen.

Luther had geen ruzie met de vorsten, maar met Rome. Er ontstonden protestantse regio’s waar de vorst protestants was. Er moest wel een soort ‘religieuze’ schoonmaak gehouden worden: de rooms-katholieken naar een gebied van een rooms-katholieke vorst en de protestanten naar een gebied van een protestantse vorst. Maar dan ontstaat daarna de situatie waarin christenen zich identificeren met de overheid en de samenleving.

TEGENGAAN

Tegengaan: dat vinden we bij de hervormers zoals koning Josia en stadhouder Nehemia, die een bestaande situatie hervormen.

Lees meer: habakuk.nu
http://twitter.com/weeswaakzaam
Vrede zij u,
Henk